**நீங்கள், கோக்ரேன், எந்த நகரம் அவரை அழைத்தது?**
**—தரண்டம், ஐயா.**
**—நல்லது. சரி?**
**—ஒரு போர் நடந்தது, ஐயா.**
**—நல்லது. எங்கே?**
சிறுவனின் வெறுமையான முகம், வெறுமையான ஜன்னலை நோக்கிக் கேட்டது.
நினைவின் மகள்களால் கட்டுக்கதையாக்கப்பட்டது. ஆனாலும் அது நினைவு கட்டிக்கூறிய விதத்தில் இல்லாவிட்டாலும் ஏதோ ஒரு வகையில் இருந்தது. பின்னர், பொறுமையின்மையின் ஒரு சொற்றொடர், மிகையின் இறக்கைகளின் தாளம். எல்லா வெளியின் அழிவையும் நான் கேட்கிறேன், உடைந்த கண்ணாடியும் சரிந்து விழும் கட்டிடங்களும், காலம் ஒரு பளிச்சென்ற இறுதி சுடர். பிறகு நமக்கு என்ன எஞ்சியிருக்கிறது?
**—இடம் மறந்துவிட்டது, ஐயா. கி.மு. 279.**
**—அஸ்குலம்,** ஸ்டீவன் கூறினார், காயம்பட்ட புத்தகத்தில் பெயரையும் தேதியையும் பார்த்துக்கொண்டே.
**—ஆம், ஐயா. அவர் சொன்னார்: அதுபோல மற்றொரு வெற்றி கிடைத்தால் நாங்கள் முடிந்துவிடுவோம்.**
உலகம் நினைவில் வைத்திருக்கும் அந்தச் சொற்றொடர். மனதின் ஒரு மந்தமான இதம். பிணங்கள் சிதறிக் கிடக்கும் சமவெளிக்கு மேலுள்ள ஒரு குன்றில், தனது கேடயத்தில் சாய்ந்துகொண்டு, ஒரு தளபதி தனது அதிகாரிகளிடம் பேசுகிறார். எந்த தளபதியும் எந்த அதிகாரிகளிடமும். அவர்கள் காதுகொடுக்கிறார்கள்.
**—நீங்கள், ஆம்ஸ்ட்ராங்,** ஸ்டீவன் கூறினார். **பைரஸின் முடிவு என்ன?**
**—பைரஸின் முடிவா, ஐயா?**
**—எனக்குத் தெரியும், ஐயா. என்னிடம் கேளுங்கள், ஐயா,** காமின் கூறினார்.
**—காத்திருங்கள். நீங்கள், ஆம்ஸ்ட்ராங். பைரஸைப் பற்றி உங்களுக்கு ஏதாவது தெரியுமா?**
ஆம்ஸ்ட்ராங்கின் பையில் ஒரு பையில் அத்திப் பழ ரோல்கள் வசதியாகப் படுத்திருந்தன. அவர் அவற்றை அவரது உள்ளங்கைகளுக்கு இடையே சிற்றலை போல் சுருட்டி, மெதுவாக விழுங்கினார். அவர் உதட்டுத் திசுவில் அப்பக் crumbs ஒட்டிக்கொண்டிருந்தன. ஒரு இனிப்பு சேர்த்த சிறுவனின் மூச்சு. செல்வந்தர்கள், தங்கள் மூத்த மகன் கப்பற்படையில் இருப்பதில் பெருமை கொண்டவர்கள். விக்கோ சாலை, டால்கி.
**—பைரஸா, ஐயா? பைரஸ், ஒரு பியர் (கடல் தூண்/பாலம்).**
அனைவரும் சிரித்தனர். மகிழ்ச்சியற்ற, உயர், தீங்குணர்ச்சியுள்ள சிரிப்பு. ஆம்ஸ்ட்ராங் தன் வகுப்புத் தோழர்களைச் சுற்றிப் பார்த்தான், சில்லிவிட்ட மகிழ்ச்சி. ஒரு கணத்தில் அவர்கள் மேலும் சத்தமாகச் சிரிப்பார்கள், என் கட்டுப்பாட்டின்மையையும், அவர்களுடைய அப்பாக்கள் கட்டும் கட்டணங்களையும் உணர்ந்து.
**—இப்போது சொல்லுங்கள்,** ஸ்டீவன் புத்தகத்தால் சிறுவனின் தோளைக் குத்திக் காட்டியவாறு கூறினார், **பியர் என்றால் என்ன?**
**—ஒரு பியர், ஐயா,** ஆம்ஸ்ட்ராங் கூறினார். **தண்ணீரில் இருக்கும் ஒரு விஷயம். ஒரு வகை பாலம். கிங்ஸ்டவுன் பியர், ஐயா.**
சிலர் மீண்டும் சிரித்தனர்: மகிழ்ச்சியற்ற, ஆனால் அர்த்தத்தோடு. பின்னால் இருக்கை ஓரத்தில் இருவர் கிசுகிசுத்தனர். ஆம். அவர்களுக்குத் தெரியும்: ஒருபோதும் கற்றுக்கொள்ளவில்லை, ஒருபோதும் அப்பாவிகளாக இருந்ததில்லை. எல்லாரும். பொறாமையோடு அவர்களின் முகங்களைக் கவனித்தார்: எடித், எத்தல், கேர்ட்டி, லில்லி. அவர்களைப் போன்றவர்கள்: அவர்களின் மூச்சும், தேநீர் மற்றும் ஜாமுடன் இனிப்பானது, அவர்களின் கைவளைகள் போராட்டத்தில் லேசாக ஒலிக்கின்றன.
**—கிங்ஸ்டவுன் பியர்,** ஸ்டீவன் கூறினார். **ஆம், ஏமாற்றமளிக்கும் ஒரு பாலம்.**
அவர் சொற்கள் அவர்களின் பார்வையைக் கலக்கின.
**—எப்படி, ஐயா?** காமின் கேட்டார். **ஒரு பாலம் ஆற்றின் குறுக்கே இருக்கும்.**
ஹெய்ன்ஸின் சிறு புத்தகத்திற்காக. இங்கே கேட்பவர் யாரும் இல்லை. இன்றிரவு காட்டுத்தனமான குடி மற்றும் பேச்சுக்கு மத்தியில் தந்திரமாக, அவருடைய மனதின் மெருகூட்டப்பட்ட கவசத்தைத் துளைக்க. பிறகு என்ன? அவருடைய எஜமானின் அரண்மனையில் ஒரு விகடன், விருப்பத்திற்கிணங்கப்பட்டும் மதிக்கப்படாமலும், ஒரு கருணைமிகு எஜமானின் பாராட்டை வென்று. அவர்கள் எதற்காக அந்த பகுதி முழுவதையும் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்? முழுவதுமாக மென்மையான தழுவலுக்காக மட்டும் அல்ல. அவர்களுக்கும் வரலாறு என்பது அதிகமாகக் கேட்கப்பட்ட வேறு எந்தக் கதையைப் போலவே இருந்தது, அவர்களின் நாடு ஒரு அடகுக் கடை.
பைரஸ் ஆர்கோசில் ஒரு தாய்வழி கிழவியின் கையால் வீழ்ந்திராவிட்டால், அல்லது ஜூலியஸ் சீசர் குத்துப்பட்டு இறந்திராவிட்டால். அவை நீக்கப்படுவதற்கு அல்ல. காலம் அவற்றைக் கறையிட்டு விலங்கிட்டு, அவை வெளியேற்றிய எல்லையில்லா சாத்தியங்களின் அறையில் அவை தங்கியுள்ளன. ஆனால் அவை ஒருபோதும் இல்லை என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு, அவை சாத்தியமானவையாக இருந்திருக்க முடியுமா? அல்லது நடந்ததே மட்டும்தான் சாத்தியமானதா? நெய்யுங்கள், காற்றின் நெசவாளரே.
**—எங்களுக்கு ஒரு கதை சொல்லுங்கள், ஐயா.**
**—ஓ, செய்யுங்கள், ஐயா. ஒரு பேய்க் கதை.**
**—இதில் எங்கே தொடங்குவது?** ஸ்டீவன் மற்றொரு புத்தகத்தைத் திறந்து கேட்டார்.
**—இனி அழாதே,** காமின் கூறினார்.
**—சரி, தொடருங்கள், டால்பட்.**
**—பிறகு கதை, ஐயா?**
**—பிறகு,** ஸ்டீவன் கூறினார். **செல்லுங்கள், டால்பட்.**
ஒரு கருமை நிற சிறுவன் ஒரு புத்தகத்தைத் திறந்து, தனது பையின் மார்புச்சுவரின் கீழ் திறமையாக ஊன்றினான். அவர் பாடலின் துண்டுகளை உரக்கச் சொல்லிக்கொண்டே, உரையின் மீது விசித்திரமான பார்வையை வீசினான்:
**—இனி அழாதே, துயருறும் மேய்ப்பர்களே, இனி அழாதே**
**உங்கள் துக்கம் லிசிடாஸ் இறந்துவிடவில்லை,**
**நீர்த்தளத்துக்கு அடியில் மூழ்கியிருந்தாலும்...**
அது ஒரு இயக்கம் தானோ, சாத்தியமானதன் ஒரு உண்மையான வடிவமோ. அரிஸ்டாட்டிலின் சொற்றொடர் தான் முணுமுணுக்கப்பட்ட வரிகளுக்குள் உருவாகி, அவர் பாரிஸின் பாவத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்பட்டு, இரவுக்கு இரவு வாசித்த செயிண்ட் ஜெனவீவ் நூலகத்தின் கவனமான அமைதியில் மிதந்தது. அவரது முழங்கையருகே, ஒரு நுணுக்கமான சியாமியர் போர் உத்தி கையேட்டைப் படித்துக்கொண்டிருந்தார். என்னைச் சுற்றி உணவளித்த மற்றும் உணவு பெறும் மூளைகள்: ஒளி விளக்குகளின் கீழ், குத்தப்பட்டு, மெல்லத் துடிக்கும் உணர்விகள்: என் மனதின் இருளில், அண்டர்ஹெலின் ஒரு சோம்பேறி, வெளிச்சத்துக்கு அஞ்சி, அவளுடைய டிராகன் செதில்களுடன் மடிகளை மாற்றிக்கொண்டிருக்கிறாள். சிந்தனை என்பது சிந்தனையின் சிந்தனை. அமைதியான பிரகாசம். ஆன்மா என்பது ஒரு வகையில் இருக்கும் அனைத்தும்: ஆன்மா என்பது வடிவங்களின் வடிவம். அமைதி திடீர், பரந்த, ஒளி வீசும்: வடிவங்களின் வடிவம்.
டால்பட் மீண்டும் சொன்னான்:
**—அலைகளின் மீது நடந்தவரின் அன்பார்ந்த சக்தியால்,**
**அன்பார்ந்த சக்தியால்...**
**—பக்கம் புரட்டு,** ஸ்டீவன் அமைதியாகக் கூறினார். **எனக்கு எதுவும் தெரியவில்லை.**
**—என்ன, ஐயா?** டால்பட் எளிமையாகக் கேட்டான், முன்னால் வளைந்து.
அவனது கை பக்கத்தைப் புரட்டியது. அவன் பின்னால் சாய்ந்து, நினைவு வந்தவுடன் மீண்டும் தொடர்ந்தான். அலைகளின் மீது நடந்தவரைப் பற்றி. இங்கேயும் இந்த கோழை இதயங்கள் மீது அவரது நிழல் படிகிறது, ஏளனம் செய்பவரின் இதயத்திலும் உதட்டிலும், என் மீதும். அவருக்குக் கப்பக் காசைக் கொடுத்த ஆர்வமிக்க முகங்களில் அது படிகிறது. சீசருக்குச் சீசருடையது, கடவுளுக்குக் கடவுளுடையது. இருண்ட கண்களிலிருந்து ஒரு நீண்ட பார்வை, தேவாலயத்தின் தறிகளில் நெய்யப்பட்டு நெய்யப்பட வேண்டிய ஒரு புதிரான வாக்கியம். ஆம்.
என்னைப் புதிர் போடுங்கள், என்னைப் புதிர் போடுங்கள், ராண்டி ரோ.
விதைக்க என் தந்தை எனக்கு விதைகள் கொடுத்தார்.
டால்பட் தனது மூடிய புத்தகத்தை தனது பையில் வழக்கினான்.
**—நான் எல்லாவற்றையும் கேட்டேனா?** ஸ்டீவன் கேட்டார்.
**—ஆம், ஐயா. பத்து மணிக்கு ஹாக்கி, ஐயா.**
**—அரை நாள் விடுமுறை, ஐயா. வியாழக்கிழமை.**
**—யாரால் ஒரு புதிருக்குப் பதிலளிக்க முடியும்?** ஸ்டீவன் கேட்டார்.
அவர்கள் தங்கள் புத்தகங்களைக் கட்டினர், பென்சில்கள் கடகடத்தன, பக்கங்கள் சலசலத்தன. ஒன்றாகத் திரண்டு, அவர்கள் தங்கள் பைகளைக் கட்டி, விலங்கு மாட்டிக்கொண்டு, எல்லாரும் மகிழ்ச்சியோடு பேசிக்கொண்டனர்:
**—ஒரு புதிரா, ஐயா? என்னிடம் கேளுங்கள், ஐயா.**
**—ஓ, என்னைக் கேளுங்கள், ஐயா.**
**—கடினமான ஒன்று, ஐயா.**
**—இதுதான் புதிர்,** ஸ்டீவன் கூறினார்:
சேவல் கூவியது,
வான் நீலமாக இருந்தது:
பரலோகத்தில் மணிகள்
பதினொன்றை அடித்துக் கொண்டிருந்தன.
இந்த ஏழை ஆத்துமாவிற்கு நேரம்
பரலோகம் செல்ல.
அது என்ன?
**—என்ன, ஐயா?**
**—மீண்டும், ஐயா. நாங்கள் கேட்கவில்லை.**
வரிகள் மீண்டும் சொல்லப்பட்டபோது அவர்களின் கண்கள் பெரிதாகின. ஒரு அமைதிக்குப் பிறகு கோக்ரேன் கூறினான்:
**—அது என்ன, ஐயா? நாங்கள் விட்டுக்கொடுக்கிறோம்.**
ஸ்டீவன், அவனது தொண்டை சிரிப்பதால், பதிலளித்தார்:
**—தன் பாட்டியை ஒரு ஹாலி புதரின் கீழ் புதைக்கும் நரி.**
அவர் எழுந்து நின்று, நரம்பியல் சிரிப்பு ஒன்றைக் கத்தினார், அதற்கு அவர்களின் கூக்குரல்கள் திகிலுடன் எதிரொலித்தன.
ஒரு கைத்தடி கதவைத் தட்டியது, வழித்தடத்தில் இருந்து ஒரு குரல் கூப்பிட்டது:
**—ஹாக்கி!**
அவர்கள் சிதறிப் போனார்கள், தங்கள் இருக்கைகளிலிருந்து விலகி, அவற்றைத் தாண்டிக் குதித்தார்கள். விரைவாக அவர்கள் போய்விட்டார்கள், மேலும் மரக்கட்டை அறையிலிருந்து கைத்தடிகளின் ஓசையும், அவர்களின் பூட்ஸ் மற்றும் நாக்குகளின் கூக்குரலும் வந்தது.
தனியாக தங்கியிருந்த சார்ஜென்ட் மெதுவாக முன்னே வந்து, திறந்த நோட்டுப் புத்தகத்தைக் காட்டினான். அவனது சிக்கலான தலைமுடியும், மெலிந்த கழுத்தும் தயாராக இல்லாததற்குச் சான்றாக இருந்தன, மேலும் அவனது மங்கலான கண்ணாடிகள் வழியாக பலவீனமான கண்கள் மன்றாடும் விதமாக மேலே பார்த்தன. அவனது கன்னத்தில், மந்தமான மற்றும் இரத்தமற்ற, மை ஒரு மென்மையான கறை கிடந்தது, தேதி வடிவில், சமீபத்திய மற்றும் ஈரமான, ஒரு நத்தையின் படுக்கை போல.
அவன் தனது நோட்டுப் புத்தகத்தை நீட்டினான். தலைப்பில் **கூட்டல் கழித்தல்** என்ற வார்த்தை எழுதப்பட்டிருந்தது. அடியில் சரிந்த எண்களும், அடியில் ஒரு வளைந்த கையெழுத்தும், குருட்டு வளையங்களும், ஒரு கறையும் இருந்தன. சிரில் சார்ஜென்ட்: அவனது பெயரும் முத்திரையும்.
**—டீசி மிஸ்டர் மீண்டும் அவற்றை எல்லாம் எழுதி உங்களுக்குக் காட்டச் சொன்னார்,** அவன் கூறினான்.
ஸ்டீவன் புத்தகத்தின் விளிம்புகளைத் தொட்டார். பயனற்றது.
**—இப்போது அவற்றை எப்படி செய்வது என்று உங்களுக்குப் புரிகிறதா?** அவர் கேட்டார்.
**—எண்கள் பதினொன்று முதல் பதினைந்து வரை,** சார்ஜென்ட் பதிலளித்தான். **டீசி மிஸ்டர் அவற்றை பலகையில் இருந்து நகலெடுக்கச் சொன்னார், ஐயா.**
**—நீங்களே செய்ய முடியுமா?** ஸ்டீவன் கேட்டார்.
**—இல்லை, ஐயா.**
அருவருப்பான மற்றும் பயனற்றது: மெலிந்த கழுத்தும் சிக்கலான தலைமுடியும் மற்றும் மையின் ஒரு கறையும், ஒரு நத்தையின் படுக்கையும். ஆனாலும் யாரோ ஒருவர் அவனை நேசித்திருக்கிறார், தன் கைகளிலும் இதயத்திலும் அவனைச் சுமந்திருக்கிறார். ஆனால் அவளுக்காக அல்லாதபடி, உலகின் இனம் அவனை ஒரு நசுக்கப்பட்ட எலும்பில்லாத நத்தை போலக் கால்களால் மிதித்திருக்கும். அவளுடைய சொந்தத்திலிருந்து வடிகட்டப்பட்ட அவனது பலவீனமான நீர்த்த இரத்தத்தை அவள் நேசித்திருக்கிறாள். அது உண்மையானதா? வாழ்க்கையில் உண்மையான ஒரே விஷயமா? அவருடைய தாயின் குப்புறக் கிடந்த உடல், பரிசுத்தமான ஆர்வத்துடன் கொந்தளிக்கும் கொலம்பானஸ் அதன்மீது ஏறியிருந்தார். அவள் இல்லை: தீயில் எரிந்த ஒரு கிளையின் நடுங்கும் எலும்புக்கூடு, ரோஸ்வுட் மற்றும் நனைந்த சாம்பலின் வாசனை. அவள் அவனைக் கால்களால் மிதிப்பதிலிருந்து காப்பாற்றிவிட்டு, இருந்ததே இல்லை என்பது போல் சென்றுவிட்டாள். பரலோகம் சென்ற ஒரு ஏழை ஆத்துமா: மேலும் ஒரு பாறைத்தொட்டியின் கீழ் மிரளும் நட்சத்திரங்களின் கீழ் ஒரு நரி, அவனுடைய முடியில் கொள்ளையின் சிவப்பு புகை, இரக்கமில்லா பிரகாசமான கண்களுடன், பூமியில் கீறி, கேட்டது, பூமியைக் கீறியது, கேட்டது, கீறியது, கீறியது.
அவன் பக்கத்தில் அமர்ந்து, ஸ்டீவன் பிரச்சினையைத் தீர்த்தார். ஷேக்ஸ்பியரின் பேய் ஹாம்லெட்டின் தாத்தா என்பதை அவர் அல்ஜீப்ரா மூலம் நிரூபிக்கிறார். சார்ஜென்ட் தனது சாய்வான கண்ணாடிகள் வழியாக ஒரு பக்கமாக ஏறிட்டுப் பார்த்தான். மரக்கட்டை அறையில் ஹாக்கி கைத்தடிகள் கடகடத்தன: பந்தின் உள்ளீடற்ற தட்டல் மற்றும் மைதானத்திலிருந்து வரும் அழைப்புகள்.
பக்கத்தின் குறுக்கே குறியீடுகள் கடுமையான நடனத்தில் நகர்ந்தன, அவற்றின் எழுத்துகளின் போலி நாடகத்தில், சதுரங்கள் மற்றும் கனசதுரங்களின் விசித்திரமான தொப்பிகளை அணிந்துகொண்டன. கைகளைக் கொடுங்கள், கடந்து செல்லுங்கள், பங்குதாரருக்கு வணங்குங்கள்: அப்படியே: மூர்க்கர்களின் கற்பனையின் இளைய உருவங்கள். உலகத்திலிருந்தும் மறைந்துவிட்டனர், அவெரோஸ் மற்றும் மோஸஸ் மைமோனிடெஸ், தோற்றத்திலும் இயக்கத்திலும் இருண்ட மனிதர்கள், உலகின் மங்கலான ஆன்மாவை தங்கள் நையாண்டி ஆடிகளில் மின்ன விட்டனர், பிரகாசத்தில் ஒரு இருள் பிரகாசித்தது, அந்த பிரகாசம் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒன்று.
**—இப்போது புரிகிறதா? இரண்டாவதை நீயே செய்ய முடியுமா?**
**—ஆம், ஐயா.**
நீண்ட, நடுங்கும் பக்கவாட்டு வரிகளில் சார்ஜென்ட் தகவல்களை நகலெடுத்தான். எப்போதும் உதவியின் ஒரு வார்த்தைக்காகக் காத்திருக்கும், அவனது கை நம்பிக்கையுடன் நிலையற்ற குறியீடுகளை நகர்த்தியது, அவனது மந்தமான தோலுக்குப் பின்னால் வெட்கத்தின் ஒரு மங்கிய நிறம் மின்னியது. அமோர் மேட்ரிஸ்: ஆளுமை மற்றும் பொருள் சார்ந்த பண்புக்குணம். அவளது பலவீனமான இரத்தத்தோடும், புளித்த மோரின் பாலோடும் அவள் அவனைப் பாலூட்டியிருக்கிறாள், மற்றவர்களின் பார்வையிலிருந்து அவனது துணிக் கற்றைகளை மறைத்திருக்கிறாள்.
அவனைப் போலவே நானும் இருந்தேன், இந்த சரிந்த தோள்கள், இந்த கவர்ச்சியின்மை. என் குழந்தைப்பருவம் என்னுடன் வளைந்து நிற்கிறது. அங்கே ஒரு கை வைக்க என்னால் முடியாத தொலைவு, ஒரு முறை அல்லது மெதுவாக. என்னுடையது தொலைவில் உள்ளது, அவனுடைய ரகசியம் நம் கண்களைப் போலவே. இரகசியங்கள், அமைதியான, கல்லானவை, நம் இருவரின் இதயங்களின் இருண்ட அரண்மனைகளில் அமர்ந்திருக்கின்றன: தங்கள் கொடுங்கோன்மையால் சோர்வுற்ற இரகசியங்கள்: கொடுங்கோலர்கள், சிம்மாசனத்திலிருந்து இறக்கப்பட தயாராய் இருக்கிறார்கள்.
கூட்டல் முடிந்தது.
**—இது மிகவும் எளிமையானது,** ஸ்டீவன் எழுந்து நின்றவாறு கூறினார்.
**—ஆம், ஐயா. நன்றி,** சார்ஜென்ட் பதிலளித்தான்.
அவன் ஒரு மெல்லிய உறிஞ்சு காகிதத் தாளால் பக்கத்தை உலர்த்தினான், தன் நோட்டுப் புத்தகத்தைத் தூக்கி தன் இருக்கைக்கு எடுத்துச் சென்றான்.
**—நீ உன் கைத்தடியை எடுத்துக்கொண்டு மற்றவர்களிடம் வெளியே செல்வது நல்லது,** ஸ்டீவன் கூறினார், சிறுவனின் கவர்ச்சியற்ற உருவத்தைக் கதவை நோக்கிப் பின்தொடர்ந்தவாறு.
**—ஆம், ஐயா.**
வழித்தடத்தில் அவன் பெயர் கேட்டது, விளையாட்டு மைதானத்திலிருந்து அழைக்கப்பட்டது.
**—சார்ஜென்ட்!**
**—ஓடு,** ஸ்டீவன் கூறினார். **டீசி மிஸ்டர் உன்னை அழைக்கிறார்.**
அவர் தாழ்வாரத்தில் நின்று, கூர்மையான குரல்கள் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருக்கும் கிழிந்த மைதானத்தை நோக்கி பின்தங்கியவன் விரைந்து செல்வதைப் பார்த்தார். அவர்கள் அணிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டனர், டீசி மிஸ்டர் காலில் காலுறைகள் அணிந்தவாறு புல்லின் கற்றைகளின் மேல் மிதித்து வெகுதூரம் வந்தார். அவர் பள்ளிக் கட்டடத்தை அடைந்தபோது, மீண்டும் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்த குரல்கள் அவரை அழைத்தன. அவர் கோபமாகத் திரும்பி, தன் வெள்ளை மீசையைத் திருகினார்.
**—இப்போது என்ன?** அவர் கேட்காமலேயே தொடர்ந்து கத்தினார்.
**—கோக்ரேனும் ஹாலிடேயும் ஒரே அணியில் இருக்கிறார்கள், ஐயா,** ஸ்டீவன் கூறினார்.
**—நீங்கள் என்னுடைய படிப்பறையில் ஒரு கணம் காத்திருங்கள்,** டீசி மிஸ்டர் கூறினார், **நான் இங்கே ஒழுங்கை நிலைநிறுத்தும் வரை.**
அவர் குளறுபடியாக மைதானத்தின் குறுக்கே மீண்டும் நடந்தபோது, அவரது முதியவரின் குரல் கண்டிப்பாகக் கத்தியது:
**—என்ன விஷயம்? இப்போது என்ன?**
அவர்களின் கூர்மையான குரல்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அவரைச் சுற்றிக் கத்தின: அவர்களின் பல உருவங்கள் அவரைச் சூழ்ந்தன, கடுமையான வெயில் அவரது மோசமாக சாயம் பூசப்பட்ட தலையின் தேனீரை வெளுக்க வைத்தது.
பழங்காலப் புகை நிறைந்த காற்று படிப்பறையில் தொங்கியது, அதன் நாற்காலிகளின் மங்கலான தேய்ந்த தோலின் வாசனையுடன். முதல் நாளைப் போலவே அவர் இங்கே என்னோடு பேரம் பேசினார். தொடக்கத்தில் இருந்ததுபோல, இப்போதும் உள்ளது. பக்க அலமாரியில் ஸ்டுவர்ட் நாணயங்களின் தட்டு, ஒரு சதுப்பு நிலத்தின் கீழ்த்தர நிதி: என்றென்றும் இருப்பதாக. மேலும் ஊதா மெத்தைத் துணியின் கரண்டிப் பெட்டியில் வசதியாக, மங்கிய, பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்கள் எல்லா புறஜாதியாருக்கும் போதித்துவிட்டார்கள்: உலகம் முடிவில்லாதது.
கல் தாழ்வாரத்தின் மேல் ஒரு அவசரமான அடி மற்றும் வழித்தடத்தில். அவரது அரிய மீசையை வீசியவாறு டீசி மிஸ்டர் மேஜையருகில் நின்றார்.
**—முதலில், நமது சிறிய நிதி தீர்வு,** அவர் கூறினார்.
அவர் தனது கோட்டிலிருந்து தோல் கயிற்றால் கட்டப்பட்ட ஒரு பாக்கெட் புக்(பணப்பை)ஐ வெளியே எடுத்தார். அது தட்டென்று திறந்தது, அதிலிருந்து இரண்டு நோட்டுக்களை, ஒன்று இணைக்கப்பட்ட பாதிகளை, எடுத்து மேஜையின் மீது கவனமாக வைத்தார்.
**—இரண்டு,** அவர் கூறினார், தனது பாக்கெட்டுப் புத்தகத்தைக் கட்டி வைத்துவிட்டு.
இப்போது தங்கத்திற்கான அவரது பாதுகாப்பறை. ஸ்டீவனின் தடுமாறிய கை குளிர் கல் உரலில் குவிக்கப்பட்டுள்ள சிப்பிகளின் மீது நகர்ந்தது: வெல்க்ஸ்களும் பண கவரிகளும் சிறுத்தை ஓடுகளும்: இது, ஒரு எமிரின் தலைப்பாகை போல் சுருள்கள் கொண்டது, இது செயிண்ட் ஜேம்ஸின் சிப்பி. ஒரு பழைய யாத்திரிகரின் சேகரிப்பு, இறந்த நிதி, வெறும் ஓடுகள்.
ஒரு சோவரின்(தங்க நாணயம்), பிரகாசமான மற்றும் புதியது, மேஜைத்துணியின் மென்மையான குவியலின் மீது விழுந்தது.
**—மூன்று,** டீசி மிஸ்டர் கூறினார், தனது சிறிய சேமிப்புப் பெட்டியைக் கையில் திருப்பிக்கொண்டே. **இவை வைத்திருக்க வசதியான விஷயங்கள். பாருங்கள். இது சோவரின்களுக்கு. இது ஷில்லிங்குகளுக்கு. சிக்ஸ்பென்ஸ்கள், ஹாஃப்கிரௌன்கள். இங்கே கிரௌன்கள். பாருங்கள்.**
அவர் அதிலிருந்து இரண்டு கிரௌன்களையும் இரண்டு ஷில்லிங்குகளையும் எடுத்தார்.
**—மூன்று பன்னிரண்டு,** அவர் கூறினார். **அது சரியாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.**
**—நன்றி, ஐயா,** ஸ்டீவன் கூறினார், வெட்கத்துடனும் விரைவாகவும் பணத்தை ஒன்றாகச் சேர்த்து, அதைத் தன் கால்சட்டையின் ஒரு பையில் வைத்தார்.
**—நன்றி எதுவும் வேண்டாம்,** டீசி மிஸ்டர் கூறினார். **நீங்கள் அதை சம்பாதித்தீர்கள்.**
ஸ்டீவனின் கை, மீண்டும் சுதந்திரமானது, வெற்று ஓடுகளுக்குத் திரும்பியது. அழகு மற்றும் சக்தியின் சின்னங்களும். என் பையில் ஒரு கட்டி: பேராசை மற்றும் துன்பத்தால் அழுக்குபடுத்தப்பட்ட சின்னங்கள்.
**—அதை அப்படி எடுத்துச் செல்லாதே,** டீசி மிஸ்டர் கூறினார். **எங்காவது அதை இழுத்து வெளியே எடுத்து விழவைத்துவிடுவாய். இந்த இயந்திரங்களில் ஒன்றை வாங்கிக்கொள். அவை மிகவும் பயனுள்ளதாக இருப்பதை நீ காண்பாய்.**
ஏதாவது பதில் சொல்லு.
**—என்னுடையது பெரும்பாலும் காலியாகவே இருக்கும்,** ஸ்டீவன் கூறினார்.
**அதே அறையும் நேரமும், அதே ஞானமும்: நானும் அதே. இப்போது மூன்று முறை. இங்கே என்னைச் சுற்றி மூன்று கண்ணிகள். சரி? நான் விரும்பினால் இந்த கணத்தில் அவற்றை உடைக்க முடியும்.**
**—நீங்கள் சேமிப்பதில்லை என்பதால்,** டீசி மிஸ்டர் தனது விரலைச் சுட்டிக்காட்டிக் கூறினார். **பணம் என்றால் என்ன என்று இன்னும் உங்களுக்குத் தெரியாது. பணம் என்பது சக்தி. நீங்கள் என்னைப் போல் நீண்ட காலம் வாழ்ந்தபின். எனக்குத் தெரியும், எனக்குத் தெரியும். இளமை மட்டும் தெரிந்திருந்தால். ஆனால் ஷேக்ஸ்பியர் என்ன சொல்கிறார்? உன் பையில் பணத்தை வை.**
**—இயாகோ,** ஸ்டீவன் முணுமுணுத்தார்.
அவர் வெறுமையான ஓடுகளிலிருந்து தனது பார்வையை உயர்த்தி, முதியவரின் உற்றுப் பார்வையை நோக்கினார்.
**—பணம் என்றால் என்னவென்று அவருக்குத் தெரியும்,** டீசி மிஸ்டர் கூறினார். **அவர் பணம் சம்பாதித்தார். ஒரு கவிஞர், ஆம், ஆனால் ஒரு ஆங்கிலேயரும் கூட. ஆங்கிலேயரின் பெருமை என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? ஒரு ஆங்கிலேயரின் வாயிலிருந்து நீங்கள் கேட்கப்போகும் மிகப் பெருமைமிக்க சொல் எது என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?**
கடல்களின் ஆட்சியாளர். அவருடைய கடல்-குளிர்ந்த கண்கள் வெறுமையான விரிகுடாவைப் பார்த்தன: வரலாற்றைக் குறை கூறுவது போல் தோன்றுகிறது: என்னிடமும் என் வார்த்தைகளிடமும், வெறுப்பில்லாமல்.
**—அவரது பேரரசில்,** ஸ்டீவன் கூறினார், **சூரியன் ஒருபோதும் அஸ்தமிப்பதில்லை.**
**—பா!** டீசி மிஸ்டர் கத்தினார். **அது ஆங்கிலம் அல்ல. ஒரு பிரஞ்சு கெல்ட் அதைச் சொன்னார்.** அவர் தனது சேமிப்புப் பெட்டியைத் தன் கட்டைவிரல் நகத்தில் தட்டினார்.
**—நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்,** அவர் கம்பீரமாகக் கூறினார், **அவருடைய மிகப் பெருமைமிக்க தற்பெருமை எது. நான் என் வழியைச் செலுத்தினேன்.**
நல்ல மனிதர், நல்ல மனிதர்.
**—நான் என் வழியைச் செலுத்தினேன். நான் என் வாழ்நாளில் ஒரு ஷில்லிங் கூட கடன் வாங்கியதில்லை. அதை நீங்கள் உணர முடியுமா? நான் எதுவும் கடன்பட்டிருக்கவில்லை. உங்களால் முடியுமா?**
முல்லிகன், ஒன்பது பவுண்டுகள், மூன்று ஜோடி சாக்ஸ், ஒரு ஜோடி பிரோக்ஸ், டைக்கள். கரன், பத்து கினிகள். மெக்கான், ஒரு கினி. ப்ரெட் ரயன், இரண்டு ஷில்லிங்குகள். டெம்பிள், இரண்டு மதிய உணவுகள். ரஸல், ஒரு கினி, கஸின்ஸ், பத்து ஷில்லிங்குகள், பாப் ரெய்னால்ட்ஸ், அரை கினி, கோலர், மூன்று கினிகள், மிஸஸ் மெக்கெர்னன், ஐந்து வாரங்கள் உணவு விடுதி கட்டணம். என்னிடம் உள்ள கட்டி பயனற்றது.
**—இப்போதைக்கு, இல்லை,** ஸ்டீவன் பதிலளித்தார்.
டீசி மிஸ்டர் தனது சேமிப்புப் பெட்டியைத் திரும்ப வைத்தவாறு, செல்வந்தரின் மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்தார்.
**—உங்களால் முடியாது என்று எனக்குத் தெரியும்,** அவர் மகிழ்ச்சியோடு கூறினார். **ஆனால் ஒரு நாள் நீங்கள் அதை உணர வேண்டும். நாங்கள் தாராள மனப்பான்மை கொண்ட மக்கள், ஆனால் நாங்கள் நீதியாகவும் இருக்க வேண்டும்.**
**—அந்தப் பெரிய வார்த்தைகளை நான் அஞ்சுகிறேன்,** ஸ்டீவன் கூறினார், **அவை நம்மை மிகவும் சோகமாக ஆக்குகின்றன.**
டீசி மிஸ்டர் சில நிமிடங்கள் மேன்டில்பீஸின் மேல் கடுமையாக வெறித்துப் பார்த்தார், டார்ட்டன் ஃபில்லிபெக்குகளில் ஒரு மனிதனின் வடிவமைதியான பருமனை: ஆல்பர்ட் எட்வர்ட், வேல்ஸ் இளவரசர்.
**—நீங்கள் என்னை ஒரு பழைய பழமைவாதியும், பழைய டோரியும் என்று நினைக்கிறீர்கள்,** அவரது சிந்தனை நிறைந்த குரல் கூறியது. **ஓ'கானலின் காலத்திலிருந்து மூன்று தலைமுறைகளை நான் பார்த்திருக்கிறேன். 1846 இல் பஞ்சத்தை நினைவுகூர்கிறேன். ஆரஞ்சு லாட்ஜ்கள் ஓ'கானல் செய்ததற்கு இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, அல்லது உங்கள் சமூகத்தின் முன்னோடிகள் அவரை ஒரு புளுகன் என்று கண்டித்ததற்கு முன்பே, யூனியன் நீக்கத்திற்காக கிளர்ச்சி செய்ததை நீங்கள் அறிவீர்களா? நீங்கள் ஃபெனியன்கள் சில விஷயங்களை மறந்துவிடுகிறீர்கள்.**
புகழ்மிக்க, பக்தியுள்ள மற்றும் அழியாத நினைவு. ஆர்மாக்கில் உள்ள டைமண்ட் லாட்ஜ் பாப்பிஸ்டுகளின் பிணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. கரகரப்பான, முகமூடி அணிந்த மற்றும் ஆயுதம் ஏந்திய, தோட்டக்காரர்களின் உடன்படிக்கை. கருப்பு வடக்கு மற்றும் உண்மையான நீல பைபிள். க்ராப்பிஸ் கீழே படு.
ஸ்டீவன் ஒரு சுருக்கமான சைகையை வரைந்தார்.
**—என்னிடமும் கிளர்ச்சி செய்யும் இரத்தம் உள்ளது,** டீசி மிஸ்டர் கூறினார். **நூற்பு பக்கத்தில். ஆனால் நான் யூனியனுக்கு வாக்களித்த சர் ஜான் பிளாக்வுட்டிலிருந்து வந்தவன். நாம் அனைவரும் ஐரிஷ், அரசர்களின் மகன்கள் அனைவரும்.**
**—ஐயோ,** ஸ்டீவன் கூறினார்.
**—பெர் வியாஸ் ரெக்டாஸ்,** டீசி மிஸ்டர் உறுதியாகக் கூறினார், **அவருடைய குறிக்கோள் வாசகம். அதற்கு வாக்களிக்க, அவர் தனது முதன்மை பூட்ஸ்களை அணிந்து, டவுனின் ஆர்ட்ஸிலிருந்து டப்ளினுக்கு சவாரி செய்தார்.**
லால் த ரால் த ரா
டப்ளினுக்கான பாறை நிறைந்த சாலை.
பளபளக்கும் முதன்மை பூட்ஸ்களுடன் குதிரைமீது ஒரு கரகரப்பான சமஸ்தானதிகாரி. மென்மையான நாள், சர் ஜான்! மென்மையான நாள், தங்களின் கண்ணியம்!... நாள்!... நாள்!... இரண்டு முதன்மை பூட்ஸ்கள் டப்ளினுக்கு தொங்கிக்கொண்டு செல்கின்றன. லால் த ரால் த ரா. லால் த ரால் த ராடி.
**—அது எனக்கு ஒன்றை நினைவூட்டுகிறது,** டீசி மிஸ்டர் கூறினார். **உங்கள் இலக்கிய நண்பர்களில் சிலருடன், நீங்கள் எனக்கு ஒரு உதவி செய்யலாம், டெடலஸ் மிஸ்டர். பத்திரிகைக்கு ஒரு கடிதம் என்னிடம் உள்ளது. ஒரு கணம் உட்காருங்கள். முடிவை நகலெடுக்க வேண்டும்.**
அவர் ஜன்னலருகே உள்ள மேசைக்குச் சென்று, தனது நாற்காலியை இரண்டு முறை இழுத்து, தனது டைப்பிரைட்டரின் டிரம் மீது இருந்த தாளில் இருந்து சில வார்த்தைகளைப் படித்தார்.
**—உட்காருங்கள். மன்னிக்கவும்,** அவர் தோளுக்கு மேல் கூறினார், **பொதுவான புத்தியின் கட்டளைகள். ஒரு கணம் மட்டுமே.**
அவர் தனது பருத்து புருவங்களுக்கு அடியில் இருந்து தனது முழங்கையருகே உள்ள கையெழுத்துப் பிரதியைப் பார்த்து, முணுமுணுத்தவாறு, விசைப்பலகையின் கடினமான பொத்தான்களை மெதுவாக அழுத்தத் தொடங்கினார், சிலசமயம் ஒரு தவறை அழிக்க டிரத்தைத் திருகும் போது ஊதியவாறு.
ஸ்டீவன் அரச குலத்தின் முன்னிலையில் அமைதியாக அமர்ந்தார். சுவர்களைச் சுற்றி சட்டகத்தில், மறைந்த குதிரைகளின் படங்கள் வணக்கத்துடன் நின்றன, அவற்றின் சாதுவான தலைகள் காற்றில் நிலைநிறுத்தப்பட்டன: லார்ட் ஹேஸ்டிங்க்ஸின் ரிபல்ஸ், டியூக் ஆஃப் வெஸ்ட்மின்ஸ்டரின் ஷாட்ஓவர், டியூக் ஆஃப் பியூஃபோர்ட்டின் சிலோன், பிரிக்ஸ் டி பாரிஸ், 1866. எல்ஃபின் சவாரிகளாளர்கள் அவற்றின் மீது அமர்ந்திருந்தனர், ஒரு அடையாளத்தை கவனித்துக்கொண்டிருந்தனர். அவர் அவற்றின் வேகங்களைப் பார்த்தார், ராஜாவின் நிறங்களை ஆதரித்து, மறைந்த கூட்டங்களின் கூச்சல்களுடன் கூச்சலிட்டார்.
**—முற்றுப்புள்ளி,** டீசி மிஸ்டர் தனது விசைகளுக்குக் கட்டளையிட்டார். **ஆனால் இந்த மிக முக்கியமான பிரச்சினையின் உடனடி காற்றோட்டம்...**
விரைவாக பணக்காரனாக இருக்க க்ரான்லி என்னை இட்டுச் சென்ற இடம், லாடர்களின் அலறல்களுக்கிடையே, கடைவீதியின் வாடையுடன், பல்வேறு வண்ணச் சேறுகளுக்கு மத்தியில், சேற்றில் தெறித்த பிரேக்குகளில் அவரது வெற்றியாளர்களை வேட்டையாடியது. ஈவன் மனி ஃபேர் ரெபல். பத்துக்கு ஒன்று தி ஃபீல்ட். டைசர்களும் திம்பிள்ரிகெர்களும் குளம்புகளுக்குப் பின்னால், போட்டியிட்ட தொப்பிகள் மற்றும் ஜாக்கெட்டுகள், மற்றும் இறைச்சி முகப்பெண், ஒரு கசாப்புக்காரியின் பெண், தனது கிராம்பு ஆரஞ்சை தாகத்துடன் முகர்ந்தவாறு, நாங்கள் விரைந்தோம்.
சிறுவர்களின் விளையாட்டு மைதானத்திலிருந்து கூச்சல்கள் கூர்மையாக ஒலித்தன, ஒரு சுழல் ஒலிக்கும் விசில் முழங்கியது.
மீண்டும்: ஒரு கோல். நான் அவர்களிடையே, வாழ்க்கையின் மல்யுத்தத்தில், அவர்களின் போராடும் உடல்களுக்கிடையே ஒரு குழப்பத்தில் இருக்கிறேன். சற்று க்ராஸிக்கிறது போல் தோன்றும் அந்த முட்டிக்கால் வளைந்த தாயின் செல்லம் என்பதா உங்கள் கருத்து? மல்யுத்தங்கள். நேரம் அதிர்ச்சியுடன் மீள்தாக்குகிறது, அதிர்ச்சி ஏற்படும் போதெல்லாம். மல்யுத்தங்கள், சேறு மற்றும் போர்களின் குழப்பம், கொல்லப்பட்டவர்களின் உறைந்த சாவு-வெளியேற்றம், ஆண்களின் இரத்தம் தோய்ந்த குடல்களால் குறிவைக்கப்பட்ட ஈட்டி முனைகளின் கூச்சல்.
**—சரி, இப்போது,** டீசி மிஸ்டர் எழுந்து நின்று கூறினார்.
அவர் மேஜையை நோக்கி வந்து, தனது தாள்களை ஒன்றாக குத்தி அடைத்தார். ஸ்டீவன் எழுந்தார்.
**—நான் விஷயத்தை ஒரு சுருக்கமாகக் கொண்டுவந்திருக்கிறேன்,** டீசி மிஸ்டர் கூறினார். **அது குளம்பு மற்றும் வாய் நோயைப் பற்றியது. அதைப் பார்த்துவிடுங்கள். இந்த விஷயத்தில் இரண்டு கருத்துக்கள் இருக்க முடியாது.**
உங்கள் மதிப்புமிக்க இடத்தை நான் தடுக்கலாமா. நமது வரலாற்றில் அடிக்கடி தோன்றும் அந்த லெசே-ஃபெயர் கோட்பாடு. நமது கால்நடை வர்த்தகம். நமது பழைய தொழில்கள் அனைத்தின் பாதை. கால்வே துறைமுகத் திட்டத்தை ஏமாற்றிய லிவர்பூல் வளையம். ஐரோப்பிய பெருந்தீ. சேனலின் குறுகிய நீர்வழிகள் வழியாக தானிய விநியோகம். விவசாயத் துறையின் செல்வந்தரின்-செய்தபின் அசைக்கமுடியாத அமைதி. ஒரு கிளாசிக்கல் குறிப்பை மன்னித்தார். காஸ்ஸாண்ட்ரா. அவள் இருக்கவேண்டிய அளவுக்கு நல்லவளாக இல்லாத ஒரு பெண்ணால். பிரச்சினையின் முக்கிய புள்ளிக்கு வருவோம்.
**—நான் வார்த்தைகளை மின்சை செய்யவில்லை, அல்லவா?** ஸ்டீவன் தொடர்ந்து படிக்கையில், டீசி மிஸ்டர் கேட்டார்.
குளம்பு மற்றும் வாய் நோய். கோக்கின் தயாரிப்பு என்று அழைக்கப்படுகிறது. சீரம் மற்றும் வைரஸ். உப்பிடப்பட்ட குதிரைகளின் சதவீதம். கால்நடை வாதை. மியூர்ஸ்டெக்கில் பேரரசரின் குதிரைகள், தாழ் ஆஸ்திரியா. கால்நடை மருத்துவர்கள். மிஸ்டர் ஹென்ரி பிளாக்வுட் பிரைஸ். கண்ணியமான ஆலோசனை ஒரு நியாயமான விசாரணை. பொது அறிவுரைகள். மிக முக்கியமான கேள்வி. சொல்லின் எல்லா அர்த்தத்திலும் காளையைக் கொம்புகளால் பிடிக்கவும். உங்கள் நெடுவரிசைகளின் விருந்தோம்பலை நன்றி.
**—அது அச்சிடப்பட்டு வாசிக்கப்பட வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்,** டீசி மிஸ்டர் கூறினார். **அடுத்த வெடிப்பில் அவர்கள் ஐரிஷ் கால்நடைகளுக்கு தடை விதிப்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள். மேலும் அதைக் குணப்படுத்த முடியும். அது குணமாகிறது. என் உறவினர், பிளாக்வுட் பிரைஸ், அங்குள்ள கால்நடை மருத்துவர்களால் ஆஸ்திரியாவில் வழக்கமாக சிகிச்சையளித்து குணப்படுத்தப்படுவதாக எனக்கு எழுதுகிறார். அவர்கள் இங்கு வர முன்வந்துள்ளனர். நான் துறையில் செல்வாக்கு ஏற்படுத்த முயற்சிக்கிறேன். இப்போது நான் பிரசாரம் முயற்சிக்கப் போகிறேன். நான் சிரமங்களால் சூழப்பட்டிருக்கிறேன், ...சூழ்ச்சிகளால்... பின்னடைவு செல்வாக்கால்...**
அவர் தனது சுட்டுவிரலை உயர்த்தி, தனது குரல் பேசுவதற்கு முன்பு, காற்றைப் பழைய முறையில் அடித்தார்.
**—என் வார்த்தைகளைக் கவனியுங்கள், டெடலஸ் மிஸ்டர்,** அவர் கூறினார். **இங்கிலாந்து யூதர்களின் கைகளில் உள்ளது. அனைத்து உயர்ந்த இடங்களிலும்: அவளது நிதி, அவளது பத்திரிகை. மேலும் அவை ஒரு தேசத்தின் சரிவின் அறிகுறிகள். எங்கெல்லாம் அவர்கள் கூடுகிறார்களோ, அங்கெல்லாம் தேசத்தின் முக்கியமான வலிமையை அவர்கள் விழுங்குகிறார்கள். இந்த ஆண்டுகளாக அது வருவதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். நாம் இங்கு நிற்பது போல நிச்சயமாக, யூத வணிகர்கள் ஏற்கனவே அழிவுப் பணியில் இருக்கிறார்கள். பழைய இங்கிலாந்து இறந்து கொண்டிருக்கிறது.**
அவர் விரைவாக விலகி நடந்தார், ஒரு பரந்த சூரிய ஒளிக்கற்றையைக் கடந்தபோது அவரது கண்கள் நீலமாக வாழ்வைப் பெற்றன. அவர் திரும்பி, மீண்டும் திரும்பினார்.
**—இறந்து கொண்டிருக்கிறது,** அவர் மீண்டும் கூறினார், **இப்போதே இறந்துவிடாவிட்டால்.**
தெருத்தெருவாய் விபச்சாரியின் கூப்பாடு
பழைய இங்கிலாந்தின் சவத்துணியை நெய்யும்.
அவர் நின்ற சூரிய ஒளிக்கற்றையின் குறுக்கே, அவர் திறந்த பார்வைக் கண்கள் கடுமையாக வெறித்தன.
**—ஒரு வணிகர்,** ஸ்டீவன் கூறினார், **மலிவாக வாங்கி, விலை உயர்த்தி விற்பவர், யூதனாக இருந்தாலும் சரி, புறஜாதியனாக இருந்தாலும் சரி, அல்லவா?**
**—அவர்கள் வெளிச்சத்துக்கு எதிராக பாவம் செய்தார்கள்,** டீசி மிஸ்டர் கடுமையாகக் கூறினார். **அவர்களின் கண்களில் இருளை நீங்கள் காணலாம். அதனால்தான் இன்றுவரை அவர்கள் பூமியில் அலைந்து திரிகிறார்கள்.**
பாரிஸ் பங்குச் சந்தையின் படிகளில், தங்க நிறத் தோலுடைய மனிதர்கள் தங்கள் இரத்தினம் பதித்த விரல்களில் விலைகளைக் கூறிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். வாத்துகளின் கரகோஷம். கோவிலைச் சுற்றி அவர்கள் சத்தமிட்டு, கரடுமுரடானவர்களாகத் திரண்டார்கள், அவர்களின் தலைகள் திறமையில்லாத பட்டுத் தொப்பிகளுக்கு அடியில் அடர்த்தியாகச் சூழ்ச்சி செய்தன. அவர்களுடையது அல்ல: இந்த ஆடைகள், இந்தப் பேச்சு, இந்தச் சைகைகள். அவர்களின் நிறைந்த மெதுவான கண்கள் வார்த்தைகளுக்கு முரணாக இருந்தன, சைகைகள் ஆர்வமான மற்றும் பாதிப்பில்லாதவை, ஆனால் அவர்களைச் சுற்றி குவிந்திருந்த கசப்புகளை அறிந்தன, மேலும் அவர்களின் ஊக்கம vain என்று அறிந்தன. குவிக்கவும் சேமிக்கவும் vain பொறுமை. நேரம் நிச்சயமாக எல்லாவற்றையும் சிதறடிக்கும். சாலையோரம் குவிக்கப்பட்ட ஒரு சேமிப்பு: கொள்ளையடிக்கப்பட்டு, கடந்து செல்கிறது. அவர்களின் கண்கள் அவர்களின் அலைந்த திரிவை அறிந்தன, பொறுமையாக, அவர்களின் மாம்சத்தின் அவமதிப்புகளை அறிந்தன.
**—யாருக்கு இல்லை?** ஸ்டீவன் கூறினார்.
**—நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?** டீசி மிஸ்டர் கேட்டார்.
அவர் ஒரு அடி முன்னேறி வந்து மேஜையருகில் நின்றார். அவரது கீழ்த்தாடை நிச்சயமற்றவாறு பக்கவாட்டில் திறந்து விழுந்தது. இது பழைய ஞானமா? அவர் என்னிடம் கேட்கக் காத்திருக்கிறார்.
**—வரலாறு,** ஸ்டீவன் கூறினார், **நான் விழிப்படைய முயற்சிக்கும் ஒரு கெட்ட கனவு.**
விளையாட்டு மைதானத்திலிருந்து சிறுவர்கள் கூச்சலிட்டனர். ஒரு சுழலும் விசில்: கோல். அந்த கெட்ட கனவு உங்களுக்கு ஒரு பின் கால்தட்டைக் கொடுத்தால் என்ன செய்வது?
**—படைப்பவரின் வழிகள் நம்முடைய வழிகள் அல்ல,** டீசி மிஸ்டர் கூறினார். **அனைத்து மனித வரலாறும் ஒரு பெரிய இலக்கை நோக்கி நகரும், கடவுளின் வெளிப்பாடு.**
ஸ்டீவன் தனது கட்டைவிரலை ஜன்னலை நோக்கி காட்டி, கூறினார்:
**—அதுதான் கடவுள்.**
ஹூரே! ஆய்! ஹ்வ்ர்வீ!
**—என்ன?** டீசி மிஸ்டர் கேட்டார்.
**—தெருவில் ஒரு கூச்சல்,** ஸ்டீவன் தோள்களைக் குலுக்கியவாறு பதிலளித்தார்.
டீசி மிஸ்டர் கீழே பார்த்தார், சிறிது நேரம் தனது விரல்களுக்கு இடையே சுண்டப்பட்ட தனது மூக்கின் இறக்கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டார். மீண்டும் மேலே பார்த்து, அவற்றை விடுவித்தார்.
**—நான் உங்களை விட மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன்,** அவர் கூறினார். **நாங்கள் பல தவறுகளையும் பல பாவங்களையும் செய்திருக்கிறோம். ஒரு பெண் பாவத்தை உலகிற்குக் கொண்டு வந்தாள். அவள் இருக்கவேண்டிய அளவுக்கு நல்லவளாக இல்லாத ஒரு பெண்ணுக்காக, மெனெலாவ�ின் தப்பியோடிய மனைவி ஹெலன், பத்து ஆண்டுகள் கிரேக்கர்கள் ட்ராய் மீது போர் செய்தனர். ஒரு நம்பிக்கையற்ற மனைவியே முதலில் அந்நியர்களை நம் கரைக்குக் கொண்டு வந்தாள், மெக்முரோவின் மனைவியும் அவளுடைய காதலனும், ப்ரெஃப்னியின் இளவரசர் ஓ'ரூர்க். ஒரு பெண்ணும் பார்னல்லைத் தாழ்த்தினாள். பல தவறுகள், பல தோல்விகள் ஆனால் அந்த ஒரு பாவம் அல்ல. நான் இப்போது என் நாட்களின் முடிவில் ஒரு போராட்டக்காரன். ஆனால் நான் முடிவு வரை சரியானதற்காகப் போராடுவேன்.**
உல்ஸ்டர் போராடும்
உல்ஸ்டர் சரியாக இருக்கும்.
ஸ்டீவன் தனது கையில் இருந்த தாள்களை உயர்த்தினார்.
**—சரி, ஐயா,** அவர் தொடங்கினார்.
**—இந்த வேலையில் நீங்கள் இங்கே அதிக நேரம் இருக்க மாட்டீர்கள் என்று நான் கணிக்கிறேன்,** டீசி மிஸ்டர் கூறினார். **நீங்கள் ஒரு ஆசிரியராக பிறக்கவில்லை, நான் நினைக்கிறேன். நான் தவறாக இருக்கலாம்.**
**—ஒரு கற்பவர் என்று சொல்வது சரி,** ஸ்டீவன் கூறினார்.
இங்கே நீங்கள் இன்னும் என்ன கற்றுக் கொள்வீர்கள்?
டீசி மிஸ்டர் தலையை ஆட்டினார்.
**—யாருக்குத் தெரியும்?** அவர் கூறினார். **கற்க ஒருவர் தாழ்மையாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் வாழ்க்கையே மாபெரும் குரு.**
ஸ்டீவன் மீண்டும் தாள்களை சலசலப்பு செய்தார்.
**—இவைகளைப் பொறுத்தவரை,** அவர் தொடங்கினார்.
**—ஆம்,** டீசி மிஸ்டர் கூறினார். **உங்களிடம் இரண்டு பிரதிகள் உள்ளன. உடனே அவற்றை வெளியிட முடிந்தால்.**
தந்தி. ஐரிஷ் ஹோம்ஸ்டெட்.
**—நான் முயற்சி செய்கிறேன்,** ஸ்டீவன் கூறினார், **நாளை உங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறேன். இரண்டு ஆசிரியர்களை எனக்கு சிறிது தெரியும்.**
**—அது போதும்,** டீசி மிஸ்டர் துடிப்பாகக் கூறினார். **நேற்று இரவு எம்.பி. மிஸ்டர் ஃபீல்டுக்கு நான் எழுதினேன். இன்று சிட்டி ஆர்ம்ஸ் ஹோட்டலில் கால்நடை வர்த்தகர்கள் சங்கத்தின் கூட்டம் ஒன்று உள்ளது. என் கடிதத்தை கூட்டத்தின் முன் வைக்கும்படி நான் அவரிடம் கேட்டேன். உங்கள் இரண்டு பத்திரிகைகளிலும் அதை வெளியிட முடியுமா என்று பாருங்கள். அவை என்ன?**
**—தி ஈவினிங் டெலிகிராஃப்...**
**—அது போதும்,** டீசி மிஸ்டர் கூறினார். **இழக்க நேரம் இல்லை. இப்போது என் உறவினரிடமிருந்து வந்த அந்தக் கடிதத்திற்குப் பதிலளிக்க வேண்டும்.**
**—செளபானம், ஐயா,** ஸ்டீவன் தாள்களைப் பையில் வைத்தவாறு கூறினார். **நன்றி.**
**—அதெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை,** டீசி மிஸ்டர் தனது மேசையில் உள்ள காகிதங்களைத் தேடியவாறு கூறினார். **நான் பழையவனாக இருந்தாலும், உங்களுடன் ஒரு ஈட்டியை உடைக்க விரும்புகிறேன்.**
**—செளபானம், ஐயா,** ஸ்டீவன் மீண்டும் கூறினார், அவரது வளைந்த முதுகுக்குக் குனிந்து வணங்கினார்.
அவர் திறந்த தாழ்வாரத்தின் வழியாக வெளியே சென்று, மரங்களின் கீழ் உள்ள கரடுமுரடான பாதையில் நடந்து, விளையாட்டு மைதானத்திலிருந்து குரல்களின் கூச்சலையும், கைத்தடிகளின் வெடிப்பொலியையும் கேட்டுக்கொண்டார். அவர் வாயிலைக் கடந்து வெளியேறும்போது, தூண்களின் மீது படுத்திருக்கும் சிங்கங்கள்: பற்கள் இல்லாத திகில்கள். இன்னமும் அவருடைய போராட்டத்தில் நான் உதவுவேன். முல்லிகன் எனக்கு ஒரு புதிய பெயரை சூட்டுவான்: காளையனை நட்புகொள்ளும் பார்ட்.
**—மிஸ்டர் டெடலஸ்!**
என்னைத் தொடர்ந்து ஓடுகிறார். இனி கடிதங்கள் இல்லை என்று நம்புகிறேன்.
**—ஒரு கணம் மட்டும்.**
**—ஆம், ஐயா,** ஸ்டீவன் வாயிலில் திரும்பி நின்று கூறினார்.
டீசி மிஸ்டர் நின்றார், கனத்துச் சுவாசித்து, தனது மூச்சை விழுங்கிக்கொண்டார்.
**—நான் சொல்ல விரும்பினேன்,** அவர் கூறினார். **யூதர்களை ஒருபோதும் துன்புறுத்தாத ஒரே நாட்டின் மரியாதை ஐர்லாந்துக்கு உண்டு என்று கூறுகிறார்கள். உங்களுக்கு அது தெரியுமா? இல்லை. ஏன் தெரியுமா?**
அவர் பிரகாசமான காற்றின் மீது கடுமையாக புருவங்களை சுருக்கினார்.
**—ஏன், ஐயா?** ஸ்டீவன் சிரிக்கத் தொடங்கியவாறு கேட்டார்.
**—ஏனென்றால் அவள் அவர்களை ஒருபோதும் உள்ளே விடவில்லை,** டீசி மிஸ்டர் கம்பீரமாகக் கூறினார்.
சிரிப்பின் ஒரு இருமல் பந்து அவர் தொண்டையிலிருந்து குதித்தது, அதைத் தொடர்ந்து ஒரு ராட்டின சங்கிலி கபம் இழுத்தது. அவர் விரைவாகத் திரும்பி, இருமி, சிரித்துக்கொண்டே, தூக்கிய கைகளைக் காற்றில் அசைத்தார்.
**—அவள் அவர்களை ஒருபோதும் உள்ளே விடவில்லை,** பாதையின் கரடுமுரடான தரையில் காலுறைகள் அணிந்த கால்களால் மிதித்தவாறு, தனது சிரிப்பின் வழியாக மீண்டும் கத்தினார். **அதனால் தான்.**
அவரது ஞானமுள்ள தோள்களின் மீது, இலைகளின் சதுர வடிவ வலைவழியாக, சூரியன் மின்னும் துண்டுகளை எறிந்தது, நடனம் செய்யும் நாணயங்கள்.